Wypadnie mu więc droga przez to właśnie miejsce, w którym leżę. Chcę go ująć; ale nie tutaj, ze względu na bliskość czerwonych, którzy w każdej chwili pośpieszyć mogą z pomocą.Wobec tego cofnąłem się na taką odległość, z której nie byliby w stanie usłyszeć jego wołania na wypadek, gdybyśmy się spotkali. Leżałem cicho i czekałem. Minęło pięć minut, dziesięć, nie zjawił się. Czyżby obrał inny kierunek? E, chyba nie! Taki stary, doświadczony wojownik musi przecież postąpić tak jak wyliczyłem. A może pozostał jeszcze przy swoich ludziach, aby im udzielić szczegółowych instrukcji? Po upływie dalszych pięciu minut nie zjawił się również. Zaczęło mnie to niepokoić. Powiedział przecież wyraźnie, że odchodzi. Trudno więc przypuszczać, że się gdzieś na cały kwadrans zatrzymał. Opuściłem przeto swoje stanowisko i pośpieszyłem do towarzyszy, do których, niestety, nie miałem zaufania. Jakże łatwo jeden z nich mógł popełnić nieostrożność!Stało się, jak przypuszczałem. Dotarłszy do miejsca, w którym ich pozostawiłem, zauważyłem, że Jima nie ma. Co tu się stało, mister Snuffle? Brata nie ma.

(Reklama: )